قصيدة للشاعرة الصغيرة آلاء صبحى تلميذة بالصف الثاني الإعدادي .

هاتي قوام كراسة رسمك ✏
ارسمي ورده تكون دبلانه
و ارسمي ضحكه تكون بهتانه 
و فى نص الضحكه اكتبي اسمك
اكتب نفسيتى تعبانه 
متبنجه جدا مش حاسه
ولا عارفه آخرتى بأمانه 
ارسمي قلب بيحضن قلب
و ارسمي إيد بتفارق إيد
ارسمي بيت عايزين نوصله لكنه بعيد 
ارسمي اول حب تقابله 
ارسمي صوره فى عز المطره
فيها اتنين بالصدفه اتقابلو 
ارسمي جرح قديم متخيط
ارسمي طفل جميل بيعيط 
ارسمي وش ملامحه عجوزه لكنه شباب 
و ارسمي باب مقفول ع الأخر
و ارسمي قلب شال اوجاع من صنف الفاخر
ارسمي شله و ناس و صحاب مبقوش حلوين
ارسمي دمعه و رافضه تجف بقالها سنين 
ارسمي عمر لازال بيضيع على شىء مجهول 
و ارسمي حلم بقاله كتير على قطر وصول
ارسمي وكسه و حسره كبيره
ارسمي لمه
ارسمي عيله
و ارسمي فرحه جميله بتهرب خلف السور 
ارسمي بيت كان زحمه لكنه اصبح مهجور
ارسمي قارب بقا بيميل من كتر الشيله
و ارسمي حمل تقيل بيشيلو دراع مكسور 
ارسمي ضحكه خبيثه و زور 
ارسمي ضلمه فى عز النور 
ارسمي بلدى و ارضى البور
ارسمي حلم
ارسمي فكره 
ارسمي جيل مستنى الهجره 
ارسمي بكره بكل مشاكله 
ارسمي قلب و عقل فى روحك على طول مع بعض بيتشاكلو
ارسمي وشك 
و اضحكي و انتي بترسمي شكله 
ارسمي كل كلام اتقالك لكن خانك 
ارسمي نفسك و انت بتجرى فى قلب مكانك
ارسمي و اكتبي اى كلام 
و العنى جامد فى الأيام 
طلعي غلك فى الكراسه 
فرغي كبتك جوه الصورة 
و اكتبي فى الأخر بالاحمر
" انا بضحك لكن مكسورة